• onderstaand verhaaltje
• pen
• papier

Kleine activiteit - Scouts en Gidsen Vlaanderen

• “Er is in ons land een oorlog geweest, en de nieuwe leiders hebben iedereen verboden om met andere mensen nog een groep te vormen. Ook al wie bij de scouts zit, moet nu uit het land vluchten. Je maakt een lijstje met de tien belangrijkste dingen die je wil meenemen (schrijf tien dingen op je papier). Je vraagt een visser of hij jou kan helpen, maar hij zegt dat een overtocht 25.000 euro kost en dat je maar een kleine tas mag meenemen. Je begint zakgeld te sparen en draagt je identiteitskaart en je spaargeld altijd op je lichaam, ook als je slaapt.
• Op een nacht hoor je ineens een auto voor je deur stoppen. Je wordt bang, springt op en kleed je haastig aan. Er wordt op je deur gebonkt, iemand schreeuwt, en je springt uit het venster om langs achteren te vluchten. Je ritst nog snel een tas mee, en enkele dingetjes en springt. Door je haast kon je maar vijf dingen meenemen (schrap vijf dingen van je lijstje). Je loopt door de nacht, maar omdat er een uitgangsverbod geldt, ben je doodsbang om neergeschoten te worden.
• Je sluipt naar de haven en wekt de visser. Hij zegt dat uitvaren nu te riskant is. Je wordt in een container gestopt, waar ook nog andere mensen zitten te wachten tot de visser zal beslissen om te vluchten. ’s Morgens vroeg komt hij om geld vragen. Je hebt nog geen 25.000 euro bij elkaar, maar de visser zegt dat je dan maar je twee waardevolste bezittingen moet afgeven (schrap twee dingen van je lijst). Samen met de anderen sluip je naar de boot. Die is erg krap en ruikt vies. Op zee wiebelt hij door de hoge golven, en velen worden in het ruim zeeziek. Een kind naast jou geeft over op je tas, en nog één van je bezittingen gaat eraan (schrap één ding van je lijst).
• De boot landt met een ruk, iemand schreeuwt dat je snel moet uitstappen. Buiten is het donker, en bij het struikelen verlies je nog één van je zaken (schrap één ding van je lijst). Je rent achter de anderen het bos in. Je been doet pijn, en je ziet bijna niks. Plotseling roept iemand ‘stop!’, met iets in een taal die je niet verstaat. Een straffe zaklamp verblindt je, politie grijpt je vast. Je wordt naar het kantoor gevoerd, en daar beginnen agenten je te ondervragen. Je verstaat ze niet, maar in het beetje Engels dat je spreekt, kan je zeggen hoe je heet en waar je vandaan komt. De agenten praten met elkaar, tot je ruw wordt weggeleid. Je bent moe, bang en in de war. Je bent aangekomen, maar moet wachten tot ze beslissen of je mag blijven of niet.”

•  Hoe voelde het om maar tien dingen te mogen kiezen, en ze dan ook nog te moeten schrappen?
• Ken je iemand die dit ooit echt heeft meegemaakt?
• Welk soort steun zou je nodig hebben als je zo in een nieuw land kwam?
• Krijgen vluchtelingen die naar België komen, die steun?
• Wat kunnen scouts en gidsen doen in deze zaak?