Dit is wat er te lezen staat in het partijprogramma van N-VA over Jeugd:

eugd en jongeren krijgen steeds meer aandacht in onze samenleving. Vaak positief, soms ook negatief. Een volwassen jeugdbeleid steunt op de mening van jongeren. De N-VA gaat moeilijke kwesties niet uit de weg en wil dat jongeren zich beter in hun vel voelen. Allerhande signalen duiden op het tegendeel en moeten op een coherente manier aangepakt worden.

Vlaanderen en jeugd

• Wij willen een Vlaams actieplan jongerenwelzijn. Een school is een leeromgeving én een leefomgeving. Het sociaal welzijn van jongeren staat mee centraal in het schoolbeleid. Bestaande plannen en acties rond pesten, spijbelen, geweld, drugs, zelfdoding, … worden gebundeld in een geïntegreerde aanpak rond geestelijke gezondheid.
• Jongeren moeten volwaardig kunnen participeren in het besluitvormingsproces en dat niet alleen over jeugdthema’s.

Andere actiepunten voor jeugdbeleid

• De N-VA hecht veel belang aan de rol die jeugdraden kunnen spelen binnen het gemeentelijk en provinciaal beleid. De afdwingbare rol van de jeugdraden in het gemeentelijk beleid en het stimuleren van brede lokale jeugdparticipatie zijn hierin kernpunten. De N-VA wijst ook op het belang van de Vlaamse Jeugdraad als adviesraad voor de Vlaamse overheid.
• De N-VA is een sterke pleitbezorger voor een ‘geïntegreerd’ jeugdbeleid. Zo moet elke minister of schepen specifiek aandacht hebben voor jongeren. Het is ondenkbaar in eender welk domein een beleid te voeren, zonder rekening te houden met één derde van de samenleving. Inspraak en overleg met jongeren moet een natuurlijke reflex zijn bij beleidsverantwoordelijken.
• De N-VA is resoluut voorstander van een éénsporenbeleid in het jeugdwerk. Jongeren van allochtone afkomst moeten in contact gebracht worden met het bestaande aanbod van sportclubs, jeugdhuizen, culturele centra, … Een jeugdhuis dat zich voornamelijk richt op jongeren van allochtone afkomst is perfect mogelijk, alleen wordt van de jongerenbegeleiders verwacht dat ze het maatschappijbeeld van de jongeren verruimen. Samenwerken, samen sporten, samen leren is hierbij de leidraad. Niet vanuit een bepaalde etnische groep, maar vanuit het samen jong zijn.
• De verantwoordelijkheid van ouders én van jongeren moet worden benadrukt. Ouders kunnen de opvoeding van hun kind niet overlaten aan het onderwijs, welzijnswerkers en de straat. Jongeren moeten voor hun verantwoordelijkheid geplaatst worden, maar hetzelfde geldt ook voor de ouders. Het verhogen van de sociale controle, een grotere betrokkenheid van de ouders en veelal een goede beheersing van de taal kunnen problematische opvoedingssituaties vaak voorkomen.
• De N-VA wil dat kinderen en jongeren binnen het verenigingsleven gebruik kunnen maken van aangepaste en veilige jeugdinfrastructuur. Met name op vlak van brandveiligheid durven gemeenten en verenigingen de jeugdlokalen vaak niet te toetsen aan de brandveiligheidsnormen op vele niveaus uit vrees dat lokalen niet voldoen en moeten sluiten. We mogen onze ogen evenwel niet sluiten voor deze problematiek. Daarom wil de N-VA dat er duidelijke brandveiligheidsnormen komen die vanuit Vlaanderen worden aangestuurd en gekoppeld worden aan de nodige financiële impulsen om op lokaal niveau de problemen aan te pakken en vooruitgang te boeken.
• Het derdebetalersysteem voor de jeugdsector in het kader van de billijke vergoeding is een goede basis, maar is op vele vlakken niet aangepast aan de noden van de jeugdsector. Om die reden wil de N-VA een grondige evaluatie van het systeem die de bestaande knelpunten prioritair moet aanpakken.
• De N-VA verzet zich tegen een te hoge planlast en het aanmaken van nutteloze of slechte regelgeving voor de jeugdsector, en dit op alle beleidsniveaus.
• Buiten spelen is in Vlaanderen niet overal even evident meer. Ook iets oudere jongeren worden vaak als overlast gezien. Om die reden vindt N-VA het belangrijk dat Vlaanderen het lokale niveau ondersteunt in het uitbouwen van speelgelegenheid en andere plaatsen voor kinderen en jongeren.
• De N-VA wil tegemoetkomen aan de diverse informatiebehoeften bij jongeren door middel van doelgroepgerichte campagnes, uitgewerkt met alle actoren, gericht op zowel kinderen, jongeren als de ouders. Extra aandacht dient te gaan naar kinderen uit gezinnen met een niet-traditionele samenstelling, jongeren die werken, zittenblijvers en kinderen met een andere afkomst.

Andere actiepunten voor jongerenwelzijn

• Preventiestrategieën gericht op jongeren dienen bijzondere aandacht te besteden aan nieuwe vormen van media als chat, internetgemeenschappen, internetfora, … Het aanbod online hulpverlening dient verder uitgebreid en ondersteund te worden.
• Sleutelfiguren die dicht bij jongeren staan, dienen gevormd te worden in preventie van geestelijke gezondheidsproblemen. Deze deskundigheidsbevordering moet primair gericht zijn op het tijdig (h)erkennen van signalen en het bieden van een eerste opvang. Scholen moeten beschikken over een uitgewerkt draaiboek dat aangeeft hoe er gereageerd moet worden bij een zelfdoding(spoging).
•  De N-VA wil dat in afwachting van een eigen Vlaams jeugdsanctierecht de Vlaamse overheid alles in het werk stelt om met haar federale collega’s actuele knelpunten zo spoedig en efficiënt mogelijk oplost. Onder meer het gelijk stellen van de termijn van het vooropgestelde begeleidingstraject binnen de instelling met de termijn in de beschikking van de jeugdrechter moet dringend worden gerealiseerd. Het heeft immers geen nut jongeren opnieuw te laten gaan wanneer de begeleiders het begeleidingstraject niet kunnen voleindigen.
• Het hulpaanbod voor minderjarigen in de zorg is veel te beperkt. De N-VA pleit voor een significante uitbreiding van het aantal beschikbare plaatsen. Binnen de regeerperiode moet een verdubbeling van het aantal plaatsen in gesloten instellingen worden gerealiseerd evenals een toename van 25% in het plaatsaanbod voor jongeren met psychologisch en/of verslavingsproblemen. Deze capaciteitsverhoging moet steeds gepaard gaan met het significant verhogen van kwaliteit van de begeleiding.