Bram Boriau licht de visie van jongerenpartij Animo toe.

Bram Boriau is voorzitter van animo sinds november 2005. Hij volgde Laurent Winnock op, die nu woordvoerder is van Bruno Tobback. Afkomstig uit Liedekerke en Brugge woont hij nu in Schaarbeek. Na vijf jaar VUB werkte hij een jaar voor de Europese Socialistische Partij. Sinds begin dit jaar is hij leerkracht Nederlands en Algemene Vakken aan het Koninklijk Atheneum in Evere.

VER-kijker: Eerst en vooral: waarom heet jullie beweging ‘Animo’ en niet gewoon ‘sp.a-jongeren’?

Boriau: We willen ons profileren naast moederpartij SP.a. Anders dan bij andere jongerenpartijen het geval is, zijn wij er niet om de politieke lijn van de moederpartij uit te voeren. We willen een eigen koers varen en politiek geëngageerde jongeren de kans geven om zich te ontwikkelen. Wij willen het sociaal-democratisch gedachtegoed in stand houden en niet de partij op zich. Wij willen in de eerste plaats het sociaal democratisch of socialistisch gedachtengoed, het geloof in de gelijkheid van alle mensen verdedigen, niet per se de sp.a.

VER-kijker: In welke mate hebben jullie inspraak en/of invloed in het nationale partijbeleid?

Boriau: Als voorzitter zit ik sowieso in het nationaal partijbureau en op die manier kunnen we heel wat thema's van animo lanceren. Op congressen laten we ook steeds onze stem horen. Het afgelopen jaar hebben we bijvoorbeeld meer aandacht geëist voor het probleem van huisdelen, daarvoor hebben we de website www.deeljehuis.be opgericht, waar surfers annonces voor huisdelen kunnen vinden. Als je nu met vrienden samenwoont in een huis en daar ook gedomicilieerd bent, wordt er een gezinssituatie verondersteld waarin iedereen elkaar financieel steunt, ook wanneer iemand werkloos wordt bijvoorbeeld. Die persoon krijgt daardoor een lagere uitkering. Wij vinden dat een absurde situatie waar dringend een oplossing voor moet gevonden worden.

VER-kijker: Hoe verloopt de communicatie tussen de lokale afdelingen en de hoofdzetel van de jongerenafdeling?

Boriau: Elke lokale afdeling krijgt een meter of een peter uit het nationaal partijbestuur. Die persoon volgt dan ‘zijn' afdeling op en coördineert mee het bestuur. Daarnaast bieden wij ook typeacties. Wij werken een concept uit rond een bepaald thema en bezorgen dan flyers of stickers aan onze lokale afdelingen. Een mooi voorbeeld daarvan is de ‘geen haat in mijn bus' sticker die we nu verspreiden en die de mensen op hun postbus kunnen kleven om gevrijwaard te blijven van racistisch of extreem-rechts drukwerk.

VER-kijker: Verschillen de standpunten van jullie jongerenbeweging soms met die van de hoofdpartij?

Boriau: Uiteraard hebben we op sommige zaken een andere kijk. Op het volgende sociaal-economisch congres van SP.a zal er gestemd worden over de splitsing van het werkgelegenheidsbeleid, terwijl er nauwelijks een debat is gevoerd over dat voorstel. Wij zijn niet per definitie tegen het voorstel, maar vinden het wel jammer dat het als belangrijkste punt van sp.a op de communautaire agenda wordt geplaatsts voor er goed over gedebatteerd is geweest. Eerst moet er goed nagedacht worden en alles rationeel bekeken worden en dan pas kunnen we zo'n voorstel steunen, vinden wij. Want zomaar splitsen is volgens mij geen oplossing. Als je ziet dat er in Henegouwen een torenhoge werkloosheid is, terwijl men in Roeselare Polen laat overkomen om het werk te doen waar Waalse werklozen even goed voor geschikt zijn, dan vind ik dat je in plaats van te splitsen beter zorgt voor een goede coördinatie van de vacaturelijsten tussen Vlaanderen en Wallonië. Om dit punt te realiseren moet het concept van de actieve welvaartstaat natuurlijk wel aanvaard worden in Wallonië, maar ik meen te mogen zeggen dat de Walen meer en meer de hoogdringendheid van hun situatie beginnen in te zien.

VER-kijker: Wat zijn binnen jullie jeugdafdeling de drie grootste strijdpunten voor de gemeenteraadsverkiezingen?

Boriau: Eerst en vooral willen we een oplossing voor JEMP, de organisatie die alle jeugdraden in Vlaanderen ondersteunt. Vorig jaar zijn ze hun subsidie kwijtgeraakt en Anciaux zou hen willen onderbrengen bij Steunpunt Jeugd of een andere koepelorganisatie. Wij willen echter in de eerste plaats dat een duidelijk engagement wordt aangegaan naar het jeugdwerk en de jeugdraden toe. Als de financiering van een organisatie wordt geschrapt, moet een andere zijn kerntaken kunnen overnemen zonder daar zelf financieel de dupe van te worden.
Zoals ik daarnet al zei is ‘wonen' ook een belangrijk thema. Gemeenten kunnen initiatieven nemen om wonen voor jongeren goedkoper te maken.Overgangswonen, kangoeroewonen of huisdelen kunnen hier voorbeelden van zijn.. Bij overgangswonen krijgen jongeren de kans om comfortabel en tegelijk betaalbaar te wonen in de periode tussen het moment dat ze het ouderlijk huis verlaten en het moment dat ze zelf een gezin stichten. Dat kan door een soort van sociale woningen te voorzien specifiek voor jongeren.
Een derde punt is een degelijk fietsmobiliteitsplan. In de stad is de veiligheid voor de fietsers er de laatste jaren niet overal sterk op verbeterd, tenzij dan in Brussel. Maar vooral langs de grote wegen is de toestand vaak nog het ergst van al. Wij pleiten onder andere voor meer fysiek afgescheiden fietspaden naast de wegen. Het plan omvat evenwel ook andere aspecten. Zo zijn wij voorstander van mobiele fietsstallingen, die kunnen geplaatst worden wanneer er ergens een groot evenement is. Nu moet je na een chirofuif om 3u 's nachts vaak je fiets gaan zoeken onder enkele honderden andere.

VER-kijker: Wat kan volgens jullie beter in het jeugdwerk?

Boriau: Een tendens van de laatste jaren is dat men de jeugd steeds meer buiten het centrum wil houden. Jeugdhuizen, fuifzalen, speelpleinen worden bijna systematisch aan de rand van de stad ingeplant. Ik vind dat een spijtige evolutie. Het is alsof de bevolking schrik heeft van de jeugd en dat jongeren synoniem staan voor overlast en criminaliteit. Wij pleiten voor meer begrip tussen de verschillende generaties. Nu vergeten volwassenen nog al te vaak dat ze vroeger zelf ook jong ‘gespuis' geweest zijn. Maar ik denk dat daar in de eerste plaats een mentaliteitswijziging voor nodig is, ondanks het feit dat ik dat verder een loos begrip vind. Een mentaliteitswijziging kan er pas komen door positieve maatregelen die mensen dichter bij elkaar brengen. Waarom zouden bejaarden overdag bijvoorbeeld geen gebruik kunnen maken van de infrastructuur van sommige jeugdhuizen die zich daartoe lenen?

VER-kijker: Op jullie website staat te lezen: ‘Animo schrijft een boek’. Hoezo?

Boriau: We bestaan dit jaar vijf jaar, maar we hadden eigenlijk nergens een neergeschreven ideologische grondstroom. Om dit meer te kaderen, zijn we gaan brainstormen en hebben we alles waar Animo voor staat gebundeld in het boek: ‘Rood Hapje'. Een bestseller is het natuurlijk niet, maar de reacties waren wel heel positief.

VER-kijker: SP.a kwam onlangs in het nieuws met een verkiezingsstunt: ze hebben al hun zendtijd op de VRT weggegeven aan vrijwilligersorganisaties. Wat vindt Animo van die actie?

Boriau: Een goede zaak! Die verkiezingsspotjes kosten handenvol geld, en de burgers kijker er toch niet met bijzonder veel interesse naar. Dan kun je die zendtijd beter aan vrijwilligersorganisaties geven. Verder denk ik dat we na de verkiezingen eens moeten nadenken over het nut voor zendtijd van politieke partijen.

VER-kijker: Op welke manier verschilt de manier waarop SP.a en Animo propaganda voeren?

Boriau: Wij zijn arroganter (lacht). Vroeger produceerde de jongerenafdeling ellenlange papers, maar er was geen kat die ze las. Nu is onze taal wel begrijpbaar en bereiken we de jongeren wel. Een voorbeeld? Bij het bezoek van Bush aan België hebben we stickers en pins laten maken met de slogan ‘Give pis a chance', om te tonen dat we pissen op Bush en zijn beleid. Onze stunt heeft in de VS zelfs het Congres gehaald, en achteraf hebben we nog massa's van die stickers opgestuurd naar andere landen, omdat de vraag zo groot was.

VER-kijker: Hebben jullie een specifieke slogan waarmee jullie de jongeren willen aanspreken?

Boriau: de voorbije jaren zijn we met verschillende slagzinnen naar buiten gekomen, maar om er nu een uit te halen... Intern wordt er wel eens lachend gezegd: "SP.a, dat is de ouderenbeweging van Animo".

Kristof D’hanens