Vlaams Belang licht visie op jeugdwerk en jeugdbeleid toe

Hans Verreyt (26) werd in 2004 jongerenvoorzitter bij het Vlaams Blok, enkele weken voor de partij herdoopt werd tot Vlaams Belang. Daarvoor was hij enkele jaren penningmeester binnen de afdeling van Lint en vertegenwoordiger van Vlaams Blok Jongeren in het district Kontich. Daarnaast was hij ook actief bij NJSV (Nationalistische JongStudentenVerbond) en NSV (Nationalistische StudentenVereniging). Hij was jarenlang (groeps)leider bij de Vlaams Nationale Jeugdbond en stond mee aan de wieg van de IJzerwake vzw.

13 april. In Brussel-Centraal wordt Joe Van Holsbeeck doodgestoken voor een MP3-speler. De daders zijn twee minderjarige Polen, maar iedereen is ervan overtuigd dat het Noord-Afrikanen waren. 11 mei. In Antwerpen begint een jongen van 18 doelbewust te schieten op allochtonen. De amper vier jaar oude Luna en haar oppas overleven het drama niet. “Allemaal de schuld van het Vlaams Belang”, klinkt het in de media en de politieke wereld. Duizenden mensen uit alle lagen van de bevolking komen op straat om hun verontwaardiging en hun solidariteit te tonen. Onder hen veel jongeren, die willen tonen dat ‘de jeugd van tegenwoordig’ het niet eens is met wat er vandaag allemaal in onze maatschappij gebeurt. Ongewild zijn thema’s als jeugdcriminaliteit, verdraagzaamheid, veiligheid en multiculturalisme weer brandend actueel geworden. Tijdens onze babbel met Hans Verreyt, voorzitter van Vlaams Belang Jongeren, komen die thema’s onvermijdelijk aan bod.

VER-kijker: Beïnvloeden de gebeurtenissen van de voorbije weken en maanden in Brussel en Antwerpen jullie programma voor de gemeenteraadsverkiezingen?

Verreyt: Zeker en vast niet. De maatschappij evolueert constant en bepaalde fenomenen krijgen nu plots de volle aandacht. Dat betekent niet dat onze standpunten verschuiven. Na de moord op Joe is iedereen plots bezig over bescherming van zijn eigendommen, steaming en zinloos geweld in het algemeen. Die dingen bestaan al veel langer, maar krijgen nu pas echt een gezicht. De politiek schiet opeens wakker en keurt wetsvoorstellen die al jaren in de kast zitten in één week goed, zoals bijvoorbeeld de nieuwe wapenwet. Het enige wat we veranderd hebben is ons campagnebeeld, want op onze affiches prijkte een kindje dat heel erg leek op Luna. Dat hebben we moeten aanpassen.

VER-kijker: Het Vlaams Belang wordt steevast ‘racistisch’ en ‘ondemocratisch’ genoemd. Op jullie site zeggen jullie: “Het Vlaams Belang is niet racistisch, maar wel nationalistisch. Dat wil zeggen dat het Vlaams Belang meent dat elk volk recht heeft op zijn eigen staat. In zogenaamd 'multiculturele' samenlevingen gelooft onze partij niet.” Kun je dat even uitleggen?

Verreyt: Wij vinden dat ieder volk recht heeft op zijn eigenheid en dat heeft te maken met waar je woont, de taal die je spreekt, je gewoontes en waarden. Bij een multicultuur komt het erop neer dat je de mixer zet in alle specifieke kenmerken van alle mensen binnen een land. Je haalt alle specifieke eigenheden van de Vlamingen, Walen en Marokkanen eruit en maakt daar één cultuur van. Dat is iets wat niet kan voor ons. Ieder volk heeft recht op zijn eigenheid. Dus ook de Marokkanen, de Italianen, iedereen. Maar die eigenheid is natuurlijk deels gebonden aan je land van oorsprong en kun je dus het best daar tot uiting laten komen.

VER-kijker: Is multicultureel niet net verschillende culturen die vredevol naast elkaar leven en zonder problemen dingen van elkaar overnemen?

Verreyt: Nee, dat denk ik niet. ‘Multiculturalisme’ is voor mij bijvoorbeeld een Vlaming die Italiaans spreekt, couscous eet en een Amerikaanse jeansbroek draagt. Ik vind dat een verarming voor al die volkeren. Zo creëer je eenheidsworst. Dat betekent dat zij die hun lot verbinden aan Vlaanderen en hier willen komen wonen, een deel van hun identiteit zullen moet opgeven in plaats van hun cultuur aan ons op te dringen.

VER-kijker: Laten we het even hebben over de werking van jullie partij. Hoe verloopt de communicatie tussen Vlaams Belang Jongeren en de moederpartij?

Verreyt: Eigenlijk werken wij anders dan de meeste andere jongerenpartijen, want wij schakelen ons volledig in in de moederpartij. De jongeren zijn op alle niveaus vertegenwoordigd en denken mee wanneer de partijlijnen worden uitgezet. Bijgevolg staan wij 100 procent achter de standpunten van het Vlaams Belang en zijn er zelden conflicten. Bij ons gaan de jongeren zich niet afzetten tegen hun eigen partij, zoals je in andere partijen soms wel ziet, al kunnen we natuurlijk wel eigen accenten leggen.

VER-kijker: Wat zijn jullie belangrijkste strijdpunten voor de komende gemeenteraadsverkiezingen op het vlak van jeugdwerk en jeugdbeleid?

Verreyt: Ik denk dat jeugdbeleid een van de meest lokale thema’s is die je je kunt indenken. Het programma verschilt per gemeente maar er zijn natuurlijk enkele overkoepelende zaken. Zo pleiten we bijvoorbeeld voor een actieve rol van de gemeente in het jeugdbeleid. We willen liever gemeentelijke speelpleinwerking dan dat de jeugd zijn toevlucht moet zoeken bij commerciële partners zoals overdekte speelsteden, bioscopen en cafés. Bovendien moet alles wat met jeugd te maken heeft op een herkenbare plek samengebracht worden en altijd toegankelijk zijn. Nu zijn jeugddiensten vaak enkel open op momenten dat de jongeren op de schoolbanken zitten. Ook het recht op veilig fuiven is een van onze punten. Het mag gek klinken, maar wij zijn tegen verplichte professionele security voor jeugdfuiven. Je kunt veel beter oud-leiding een oogje in het zeil laten houden en de politie laten bellen als er problemen zijn, dan massa’s geld uitgeven aan professionals die toch niet mogen ingrijpen. Het thema veiligheid komt ook terug wanneer we denken aan de allerkleinsten. Speelpleintjes moeten veilig zijn en de weg ernaartoe moet ook veilig bereikbaar zijn.

VER-kijker: Wat vind je van wat er gebeurd is in Lauwe, waar een rechter een speelplein liet sluiten na een klacht van buurtbewoners over lawaaioverlast?

Vereyt: Ik ken de exacte omstandigheden niet zo goed, maar het lijkt me een heel rare beslissing van die rechter. Daar is zeker een fout signaal gegeven, ook naar alle speelpleinen buiten Lauwe toe. Spelende kinderen bestempelen als overlast is waanzin. Natuurlijk maken kinderen lawaai als ze spelen. Een fuifzaal inplanten in een woonwijk is iets anders. Dat is een teken van slecht beleid. Anderzijds is het natuurlijk een afweging die je moet maken. Als je zaal zo ver buiten het centrum ligt, dat iedereen er met de auto naartoe moet, heb je ook een probleem. Ik denk dat overleggen om te zoeken naar een tussenoplossing heel wat wrevel kan wegnemen.

VER-kijker: Het Vlaams Belang pleit voor meer steun aan de traditionele jeugdbewegingen, staat er in jullie programma. Wat verstaan jullie onder ‘traditionele’ jeugdbewegingen?

Verreyt: Onder traditioneel jeugdwerk verstaan wij organisaties die in 80 à 90 procent van de gemeenten actief zijn, zoals scouts, Chiro en speelpleinwerking. Sommige steden investeren waanzinnig veel geld in projecten van het ‘experimenteel jeugdwerk’. In Antwerpen heb je bijvoorbeeld enkele projecten rond kunst. Ik zeg niet dat je de jeugd van kunst moet weghouden. Maar het is niet nodig om miljoenenbedragen in een elitair project te steken waar maar enkele tientallen mensen bezig mee zijn, terwijl sommige jeugdbewegingen veel meer uren presteren en veel meer mensen inzetten. Dan kun je dat geld veel beter investeren in skaterampen of speelpleintjes.

VER-kijker: Als afsluiter: waarom moet de jeugd voor het Vlaams Belang stemmen op 8 oktober?

Verreyt: Vlaams Belang is de meest duidelijke partij in het spectrum. Wij hebben over vele problemen een zeer duidelijk standpunt. Wij durven de vinger op de wonde te leggen en de dingen bij naam te noemen. Het Belang is ook anders dan de andere partijen. Want wij durven standpunten in te nemen die lijnrecht tegenover andere partijen staan. Het VB is in zekere zin een alternatief en een outsider. Al is het natuurlijk aan de jongere zelf om eerst zijn eigen mening te vormen en dan die partij te vinden die het dichtst bij zijn standpunten aanleunt. Zonder zich iets aan te trekken van wat ouders of vrienden daarover zeggen.

Kristof D’hanens