Om een mooi punt achter hun jongerenambassadeursschap te zetten, gaven een tiental jonge klimaatambassadeurs vijf workshops aan leerlingen uit de tweede graad van het Heverleese H. Hartinstituut. Met die workshops wilden ze de scholieren stil laten staan bij de impact die ook zij op het milieu hebben. In de namiddag trokken de ambassadeurs naar Brussel voor een vegetarische maaltijd en een GPS-spel. 

In de workshops polsten de ambassadeurs eerst hoe milieubewust de jongens en meisjes nu al zijn, en dat deden ze met een spelletje: terwijl iedereen zit, staat één iemand recht. Die laatste geeft een van z’n klimaatzondes op. Vervolgens moet iedereen die weleens dezelfde fout maakt, van stoel wisselen. In de twee workshops die VER-kijker kon bijwonen, kwamen opvallend vaak dezelfde zondes terug: de kraan laten openstaan tijdens het tanden poetsen, liever een bad dan een douche, het lichtje van tv of computer laten branden… En zo raakte het ijs tussen de leraars-voor-een-uur en de scholieren gebroken. 

Windmolens met reflectoren

De tweede helft van de workshops begon met een debattle. De jongerenambassadeurs gaven een stelling, waarop de scholieren in kleine groepen op zoek gingen naar argumenten pro of contra die stelling. Zo werd er onder andere gedebatteerd over jongeren die elke maand een nieuwe gsm of mp3-speler kopen en de grote ecologische voetafdruk van wie elke dag vlees eet. Gek genoeg verhitte de stelling ‘in elke achtertuin moet een windmolen komen’ nog het meest de gemoederen. Zowel de groepen voor als die tegen kwamen met goede argumenten, maar de pro’s droomden ook luidop van windmolens gemaakt uit zonnepanelen, met daarop reflectoren om te vermijden dat vogels te pletter zouden vliegen tegen de windmolens. 

“Tijdens de debattles viel op dat die vijftienjarigen bewuster met het milieu omgaan dan we op voorhand dachten”, zegt Dorien, een van de jongerenambassadeurs. “Ze wisten natuurlijk niet altijd de klepel precies hangen, maar zonder twijfel hadden ze al verschillende keren de klok horen luiden.” En dat vertellen ook de leerlingen uit het derde Latijnse, die de eerste workshop bijwoonden: “de school doet echt wel moeite om ons duidelijk te maken wat er allemaal aan de hand is met het milieu. Daar was ook deze plezante én interessante workshop een voorbeeld van, maar misschien kan de school zelf ook iets ondernemen. Tijdens de debattle hadden we het over ‘elke dag dikketruiendag’, maar misschien kan de school beginnen met de verwarming enkele graden lager te zetten. Daarnet was het zo warm in de klas dat we de ramen moesten openen, terwijl het buiten net niet vriest!”

Mondiale waterdag

De jongerenambassadeurs voor het klimaat kwamen naar Heverlee op uitnodiging van het Heilig Hart, omdat de school op de laatste woensdag van februari haar ‘Mondiale waterdag’ organiseerde voor de hele tweede graad (net geen 900 leerlingen). Al die leerlingen volgden een brede waaier aan workshops, sessies en lezingen, en sloten de dag af met een heuse klimaatdans – in navolging van Nic Balthazars ‘The Big Ask’ en ‘The Big Ask Again’. 

Voor de deelnemers aan de jongerenambassadeursworkshops aan het dansen gingen, maakten de jongeren reclame voor de Ecoshizzel van Globelink, en kregen ze nog een badge mee met daarop de slogan van de jongerenambassadeurs: ‘De aarde kookt’, of ‘The earth is boiling’. Die badge moesten ze aan de directeur proberen overhandigen. En inderdaad: terwijl de jongerenambassadeurs naar de klimaatdans zaten te kijken, passeerde een man met een badge op zijn jas gespeld. En wie maalt erom dat die man misschien toch niet de directeur was? Voor de jongerenambassadeurs was de dag alvast geslaagd. 

Sta je zelf in het onderwijs en wil ook jij de jongerenambassadeurs voor het klimaat uitnodigen voor een workshop? Neem dan contact op met Joyce. Zij werkt voor Jeugddienst Globelink, en coördineerde het hele project. 

(c) 2010 - VER-kijker - Bert Gyssels - foto's: Joyce Denooze