Wat vind je van de jeugd? Wat moet je doen om een minister te worden? Gaat u besparingen doorvoeren in de jeugdsector? Jullie legden Pascal Smet gisteren serieus op de rooster tijdens een wervelende chatsessie van de Vlaamse Jeugdraad en Jeugdwerknet. De minister wist vaak niet waar eerst op te antwoorden, lachte eens met een ‘kreuzeneus’ en typte naarstig verder. Een verslag van een woelige 2 uur chatten met de minister van jeugd, gelijke kansen en onderwijs!

De audi van Pascal

Het is nog geen 19u als onze chatbox al aardig vol loopt (dank u StuBru en Karrewiet!). Vol ongeduld zitten de vaak jonge chatters dan ook te wachten op Pascal Smet, die rechtstreeks van het parlement achter onze laptop plaats neemt. Eens hij er is onderwerpen de jongeren minister  Smet aan een spervuur van vragen over roken op scholen, zijn hobbies en of hij een lief heeft. Allemaal met een eigen relevantie, zoals: “Met welke auto rijdt u?” “Een Audi” “Wat voor  Audi?”. Oei, dat weet de minister duidelijk niet. “Een A5 of A6? Eigenlijk weet ik het niet... ,” vertrouwt hij ons toe,  “Ik weet met wat voor fiets, is dat ook goed?”.

De chat komt alsmaar meer op tempo en het aantal chatters stijgt. Pascal Smet neemt dan maar snel een hap van zijn broodje en typt naarstig verder. Intussen krijgt hij zoveel vragen achter elkaar dat het hem totaal niet meer lukt op alles te antwoorden. Chatters worden dan ook ongeduldig en besluiten hun vragen dan maar verschillende keren achter elkaar te posten. De minister doet zijn best, maar wordt een beetje overrompeld. “Is het de minister zelf?” wil iemand anders weten. Ja hoor! Kabinetsmedewerkster Suzy Bleys helpt hem wel een beetje. Ze piert naar het scherm en herinnert hem op tijd en stond aan een prangende vraag maar verder doet hij alles zelf.

Na een uurtje chatten is het tijd voor een kleine pauze. De minister nipt nog even van zijn glas, hapt van zijn broodje en besluit dan dat de chatters lang genoeg gewacht hebben. “Ik ben teruuuuuuug!”roept hij uit en off he goes. De chatters zelf hebben geen pauze genomen en dus staan er alweer een heleboel  verse vragen te wachten. De kinderen maken stillaan plaats voor een iets ouder publiek en dus ook moeilijkere vragen over besparingen, het jeugdbeleidsplan en sancties voor gemeentes die zich er niet aan houden. Vaak moet de minister het antwoord (voorlopig) schuldig blijven, de plannen zijn immers nog niet volledig afgewerkt. Soms is een antwoord te complex en vraagt hij chatters een mailtje te sturen. Een tiental mailtjes later vragen we ons dan ook af of hij al die extra mails nog wel verwerkt zal krijgen...

“Om minister te worden moet je veel leren en goed kunnen babbelen”

Af en toe roept de minister een vraag luidop: “Wat moet je doen om minister te worden?” Hij lacht een en typt dan: “Veel leren, goed kunnen babbelen,...”. De minister heeft er duidelijk plezier in. “Wat vindt u van de jeugd?” wil iemand weten. “Héél mondig!”  Ook het tweede uur raast als een hogesnelheidstrein voorbij en algauw is het tijd om af te ronden. De minister is tevreden, “het was leuk. Ik ben wel verschoten van de variatie in vragen. Het was ook een heel gevarieerd publiek. Ik kreeg ook best veel vragen over mijn privéleven. Jongeren willen nu eenmaal weten wie de man achter de minister is. Privé is natuurlijk privé, maar sommige dingen kunnen wel, zoals waar ik op vakantie geweest ben. Voor mijn vertrek zou ik het niet zeggen, maar nu mogen ze dat gerust weten. Pascal Smet houdt er een kramp in zijn handen en nek aan over maar is heel tevreden. “Dit is zeker voor herhaling vatbaar! Over enkele maanden kom ik nog wel eens terug.” Wij houden hem er alvast aan! Jullie ook?

(c) 2009 - VER-kijker - Petra Praet