Na zeven fel bevochten matchen mocht Chiro Rillaar zich tot nationale stafbalkampioen kronen. Stafbal is de nationale sport in Rebelgica, het (fictieve) land waar het stout?moedige! jaarthema van Chiro zich afspeelt. Na de gewestelijke en verbondelijke voorrondes mochten de 24 beste stafbalploegen van het land zich op een zonnige, maar winderige, zondagmiddag in het Antwerpse Park Spoor Noord meten.

Pieter Helsen, die het spel mee bedacht, staat zelf ook een beetje te kijken van de grote respons. “Het was vooral belangrijk om van in het begin van het jaar de verbonden enthousiast te krijgen, zodat zij het vuur konden doorgeven aan de plaatselijke groepen”, vertelt hij. En dat is zeker gelukt, uit het hele Vlaamse land zijn leidingsploegen naar Antwerpen gekomen. Chiro Rillaar bracht een hele supportersbus mee en de supporters van Chiro Lips (Lier) maakte een gigantisch spandoek, natuurlijk in het geel-zwart van voetbalclub Lierse. Verschillende ploegjes ontwierpen zelfs een eigen outfit. Chiro Waarschoot, bijvoorbeeld, was ambitieus en zette ‘(Inter)nationaal Stafbalkampioen 2011’ op de voorkant van hun truitjes.

 Wekelijkse training

Chiro Waarschoot maakte dat uiteindelijk niet waar, maar strandde op de tweede plaats. “Wie had dat op voorhand verwacht? Wij hadden het nooit durven dromen,” zeiden de Waarschootse stafballers nadat ze ook tijdens de halve finale de tegenstander op 0 punten konden houden. “Ons motto is nu: zolang je blijft winnen, ben je nog niet verloren. Dit is echt geweldig: aan het begin van het werkjaar was stafbalkampioen worden een van onze doelen. Sinds januari hebben we bijna elke week getraind en blijkbaar niet zonder resultaat."

Ook Chirojeugd Vlaanderen stelde een aantal doelen voorop, en een daarvan was stafbal populair maken. “Met ons jaarthema wilden we onze groepen uitdagen om te durven, om stoutmoedig te zijn: een lastige opdracht voor jezelf uitvinden en daar dan keihard voor gaan”, legt Pieter Helsen uit. “En als nationale koepel wilden we het goede voorbeeld geven door van de nationale sport van Rebelgica de nationale sport van België te maken. Akkoord, er is nog wat werk aan de winkel, maar we zijn toch al goed op weg. Dit tornooi op 31 april, de nationale feestdag van het rebelse Rebelgica, is de bekroning van het werk en enthousiasme van de voorbije maanden. Of er volgend jaar een nieuwe editie komt, kunnen we nu nog niet zeggen.”

Toeters en trommels

Jiska en Ruben, de voorzitters van de Pedagogische Leiding van de Chiro, zijn alvast voor. “Misschien kan het winnende verbond volgend jaar een tornooi organiseren”, oppert Jiska net voor de finale begint. “Er is alleszins redelijk wat interesse in de sport: al dat volk voor de finale! Véél meer dan bij een gemiddelde voetbalmatch in provinciale”, vult Ruben haar aan. “Er zijn de andere Chirogroepen, Chirogroepen uit de buurt mét hun leden en buurtbewoners.”

Wie het in de finale zal halen, durven Jiska en Ruben op voorhand niet voorspellen. Ze hebben beide ploegen in de vorige matchen een aantal keer zien spelen, en wegen hun kansen af: “Rillaar schuwt het fysiek contact niet, en dat is zeker niet onbelangrijk in een stafbalmatch op dit niveau. Hun supporters staan als één man achter hun ploeg, en doen dat heel luid, met een heel aparte toeter en verschillende trommels. Waarschoot (of was het nu Dakan?) is natuurlijk ook niet kansloos. Zij hebben heel veel getraind, en dat valt te zien. Uit hun truitjes valt ook te begrijpen dat ze zich niet zullen laten doen."

Om klokslag half vier wordt de finale op gang geblazen. Rillaar heeft al een tiental minuten de overmacht en slaagt er dan ook als eerste in een punt te scoren. Na dat punt laten de jongens uit Rillaar Waarschoot wat te veel komen, en al snel staat het weer gelijk. Na de reguliere speeltijd van 15 minuten beginnen de verlengingen, en daarin scoort Rillaar meteen het winnende punt. Rillaar én Waarschoot weten meteen hoe laat het is: ongeziene vreugdetaferelen barsten los, want Chiro Rillaar werd zonet de allereerste stafbalkampioen.

(c) 2011 - VER-kijker - Bert Gyssels