Laatste stop van Bivakroute 2011: de welpen van Scouts Hubert De Bruycker, op stripverhalenkamp in Ranst. Handig, want Ranst ligt vlakbij Lier. Toch langer dan verwacht onderweg geweest, want we moesten een paar keer het centrum van Ranst doorkruisen voor we de kampplaats vonden. Een gat in de markt volgens bivakroutereporters: een gps die ook de dichtstbijzijnde kampplaats aanduidt. Maar goed: om stipt zes uur parkeren we de auto ter hoogte van de kampplaats.

De welpen (en ook de kapoenen) van de Gentbrugse scouts zijn dan al bezig aan het avondeten, maar een vijftal welpen vertellen graag over de vree zotte spelen die ze de voorbije vier dagen in Ranst al speelden. Centraal in al die spelen stond de zoektocht naar Nero, het bekende ex-dagbladverschijnsel. “De Daltons hebben hem ontvoerd”, vertelt welp Killian. “Elke dag kunnen we tips verzamelen die ons helpen om hem tegen het einde van het kamp terug te vinden. Die tips krijgen we als we de slechterik van de dag overwonnen hebben.”

Gargamel en Co.

De slechterik van de dag? “Ja, elke dag staat een slechterik centraal. De eerste dag hebben we ze al allemaal ontmoet aan verschillende postjes bij een kennismakingsspel”, vertelt Wolf. “Gargamel van de Smurfen natuurlijk, maar ook Stef, Staf en Stylo van Urbanus.” Anna vult aan: “Timothea Triangel uit Kiekeboe hebben we ook al gehad, en Kwak en Boemel, die twee mannen uit Jommeke die zo raar spreken.”

Met Timothea Triangel speelden de welpen een beursspel, waarin alles draait om geld verdienen op de witte én de zwarte markt. De kneepjes van het vak leerden ze van de kwaadaardige Timothea. Met het verdiende geld konden ze paspoorten en andere nuttige en minder nuttige gadgets aanschaffen, zoals dat ook op de echte beurs gaat.

Met Gargamel speelden ze een dorpsspel. Overal in het dorp waren er kleine en grotere opdrachtjes waarmee ze de kat van Gargamel konden lokken: een liedje zingen met de plaatselijke bevolking, op zoek naar een gratis maaltijd. Volgens Michiel was dat laatste heel grappig: “Een van de groepjes scoorde een hamburger. Niet zo bijzonder, maar wij gingen voor kattenvoer, want dat is toch ook eten (lacht)? De leiding was pas overtuigd als we elk een lepeltje van aten. Écht niet lekker, maar je moet er iets voor over hebben hè!”

De voorbije dagen hadden de welpen al elke dag hun tip gescoord, en ze zien dan ook weinig problemen om Nero terug te vinden aan het eind van het kamp. “Als de Daltons denken dat we hem niet kunnen terugvinden, dan kennen ze de scouts van Gentbrugge nog niet goed!”, besluit Killian.

Het geweldigste spel?

En waar speelden ze nu het geweldigste spel? Awel, in Ranst! Na veel wikken, wegen, discussiëren, elimineren en delibereren werd de knoop doorgehakt. Niet gemakkelijk, want we waren zeer verrast over de creativiteit van de activiteiten die we zelf zagen, en die van de spelen waarover de leden elke keer weer zeer enthousiast vertelden. Een groot cliché, maar eigenlijk zijn alle groepen winnaars. We willen de groepen waar we langs mochten komen alvast bedanken, en wensen hen allemaal nog veel speelplezier! In de terugrit waren ook wij helemaal in stripverhalenstemming, en dus legden we hét Franse stripverhalenlied bij uitstek op: “Fanfreluche est une poupée”!

(voor de andere winnaars, klik hier)