Voor de eerste stop op onze bivakroute, hadden we er al een hele rit opzitten. We reden dan ook vanuit Gent naar één van de uithoeken van de Ardennen: Froidchappelle, een dorpje op enkele kilometers van Chimay. Op onze tocht hadden we al heel wat kampplaatsen tegengekomen, maar omdat alle kampbewoners nog diep aan het dromen waren, lieten we die wijselijk links liggen. Die reportage over ochtendhumeuren op kamp zou voor een ander keer zijn. Gelukkig was er al leven op de kampplaats waar Chiro Schaffen haar tenten had opgesteld.

Op de kampplaats was het verzamelde Chirovolkje samengekomen voor een initiatie Zumba. Eén van de koks bleek daar erg goed in te zijn. Omdat ondergetekende en mijn collega geen echt helden zijn in dansen, laat staan in Zumba, glipten we al na de eerste driekwartdraai weg naar een groepje dat aardappelen aan het jassen was. De groep noemde zichzelf de rakwi's, al was rakkers misschien passender geweest, want de groep bestond alleen maar uit jongens. Aan Lennert, PJ en Senne vroegen we wat het leukste spel was dat ze al gespeeld hebben dit kamp. Het antwoord kwam verrassend snel: WK Voetbal en het Superheldenspel. Dat vraagt om een woordje uitleg!

Het spel WK voetbal was blijkbaar niet zomaar een potje voetballen. Eerst moesten er passende truitjes geknutseld worden in de kleuren van het land. "We mochten de landen zelf kiezen. Het voetballen zelf was enorm spannend. Uiteindelijk ging Engeland met de eer gaan lopen, dankzij enkele mooie doelpunten op het einde!".

Ook het Superhelden-spel rekenden de rakkers tot hun favorieten. En ook hier werd een beetje geknutseld om in de juiste sfeer van de inkleding te komen: "We maakten maskers door een bal in stukken te snijden en mochten een zweep maken.". "Dankzij enkele aartsmoeilijke proeven konden we onze leden elk een superkracht toeschrijven. Ze moesten onder andere hoogspringen en discuswerpen.", aldus hun leider.  Elke superheld kreeg zijn eigen marcelleke mét superheldlogo.

Na de fotoshoot van het team superhelden vroegen we aan Colruytman 1 en Colruytman 2 welk spel ze zeker nog willen spelen op kamp. "Legerke!" klonk het enthousiast, "Dat is altijd superleuk!".

Het was duidelijk. Deze Chiro had de hulp van onze mobiele spelendatabank niet nodig. Het was aangenaam vertoeven in Froidchappelle, maar onze journalistieke plicht riep. In onze geïmproviseerde batmobile vlogen we zo snel als de flitscamera's ons toelieten naar onze volgende bestemming. Uit de boxen schalden de zinnen "If I go crazy then will you still call me Superman
/ If I'm alive and well, will you be there holding my hand/ I'll keep you by my side with my superhuman might / Kryptonite".