Na serieus wat zoeken, bijna in een ravijn gekelderd te zijn, gesukkel met 3 gps'en en een veel te grote én daarbovenop nog gescheurde landskaart kwamen we aan bij het volgende kamp: een Open Kamp van FOS / Scouting. Een bijzonder kamp, een apart kamp. Want de deelnemers van een Open Kamp zijn geen leden die wekelijks samen ravotten. Nee het zijn kinderen die de kans niet hebben om wekelijks samen in een jeugdbeweging te ravotten, hoeveel deugd ze er ook van zouden hebben. De leden van deze kampen komen vaak uit instellingen, achtergestelde buurten en arme gezinnen. In samenwerking met het OCMW en verschillende instellingen kunnen de Scouts deze kinderen toch een week laten genieten van het echte 'Scoutsleven'.

De leiding vertelde ons dat dit kamp een moeilijk kamp was: veel kinderen vroegen zeer veel aandacht, en die aandacht kan je hen als leider niet voortdurend geven, wat soms voor problemen zorgt. We vroegen ons af of het speelaanbod tijdens een open kamp sterk varieerde van een 'gewoon' scoutskamp, waarop geantwoord werd dat er toch redelijk wat aanpassingen worden gedaan. De leiding moet tijdens een open kamp met vanalles rekening houden. Grote bosspelen, bijvoorbeeld, zijn moeilijk om te spelen. Kinderen zijn veel meer geneigd om weg te lopen of (té) straffe stoten uit te halen. En ook tijdens de jaarlijkse kookdag mogen de begeleiders de kinderen op geen enkel moment uit het oog verliezen.

Wat ook nog verschillend is van een gewoon kamp is dat er veel meer leiding is voor een beperkt aantal leden. Ook de kookploeg is zeer uitgebreid zodat zij het af en toe eens van de leiding kunnen overnemen. Bijzonder is ook dat 's avonds ieder kind apart wordt besproken en er een dagelijkse evaluatie wordt gemaakt om dan daarmee de planning van het verdere kamp zo goed mogelijk voor te bereiden.

De Open Kampen van Fos/Scouting worden nog uitgebreid besproken in het dossier Armoede van September op jeugdwerknet.be.