NIEUWS
De Bivakroute (1) - Scouts Londerzeel
Vlaanderen mag dan wel geen dikke vrienden meer zijn met Wallonië (als we de media zonder die spreekwoordelijke korrel zout geloven), tijdens de zomermaanden is daar niets van te merken. In juli en augustus is het voor veel Vlaamse jeugdbewegingen ‘kamptijd’. Honderden verenigingen trekken dan ook ongegeneerd te taalgrens over om in Wallonië dichter bij de natuur te gaan leven. Maar niet alleen in Wallonië zijn bivakken een constante in de zomer, ook in de andere Belgische provincies – Limburg op kop – groeien tentenkampen als paddenstoelen uit de grond. Ver-kijker, ook in de zomer uw favoriete reporterdienst, kon dit niet langer negeren en smeedde al in januari het plan om op bivakroute te gaan en zo deze volksverhuizingen van dichtbij te kunnen zien. Twee reporters scheepten in voor de reis. Omdat zij beiden grote fan zijn van bivakthema’s zal het u ook niet verwonderen dat dit dé rode draad zal zijn in deze artikelreeks. Vandaag krijgt u een eerste aanzet. Vrijdag pennen we het laatste artikeltje uit de reeks neer.
Het is vroeg deze ochtend. Het is zelfs nog te vroeg voor de postbode met de krant en voor de bakker om zijn winkel te openen. Helaas is het wel al vroeg genoeg voor een gesmoorde vloek. De lithiumbatterij van de fotocamera weigert dienst. Zomaar ineens. Dan maar op reportage zonder mijn trouwe flitsvriend. Gelukkig heeft mijn bivakroutecollega ook een fototoestel mee (al zal die later ook bezwijken wegens lege batterij). Echt mooie foto’s, die kunnen concurreren met de fotoreeks van de kampfotowedstrijd, zal dit wellicht niet opleveren.
Vandaag rijden we naar het verste punt van onze bivakroute: de kampen in Duitstalig België. Aan boord van onze auto woont Gerda de GPS, onze geografe van dienst. Gerda loodst ons zonder problemen naar Houffalize. In buurt rond Engreux zien we een eerste pijltje van een chirogroep. De wegwijzer zou ons naar hun kampplaats moeten brengen. Helaas, het enigste wat we daar zien is een mooi uitzicht op de samenvloeiing van de oostelijke en westelijke Ourthe. Het bivak zal wellicht al opgekraamd zijn (en het pijltje zal blijven hangen zijn, snoodaards!). Zwerend dat we nooit meer eenzame pijltjes gaan volgen, zetten we onze tocht verder naar Coo. Sinds kerstmis 2005 wonen ‘Lutin Plop’ en ‘Samson et Fred’ daar. En waar deze kindervrienden zijn, zijn er kinderen. En zijn er jeugdbewegingen. Aan het kruispunt net voor de watervallen ontmoeten we de oudste takken van Scouts Londerzeel. Hun kampplaats ligt een tiental kilometer verder, in Lierneux. We hebben Gerda helemaal niet nodig en arriveren al vlug bij het tentenkamp waar de leiding nog steeds van de voorwacht geniet.

Niet één maar, zeven verschillende kampthema’s
Scouts Londerzeel gaat met alle zeven takken samen op kamp. Maar één gemeenschappelijk kampthema is er niet. Victor Steemans, leider van de Kabouters vertelt ons waarom: ”Bij ons is het de gewoonte dat we eigenlijk alles apart doen: de spelletjes, de tochten … en ook het thema. Op die manier kunnen we al onze spelletjes inkleden in een thema dat wij zelf kiezen.”
Victor toont ons een prachtige Chinese kaart. “Ja, het kampthema bij de Kabouters is dus ‘China’.” Gedurende het kamp zullen de kinderen een opleiding krijgen tot Chinese krijgsheer. “We leren onze Kabouters elke dag één woord, en ze mogen ook één voormiddag de letter R niet uitspreken. Alle spelletjes, zelfs de dagtocht staan in het teken van China”, voegt Victor nog toe.
Ook bij de Kapoenenleiding horen we hetzelfde verhaal. Alleen gaan zij verder terug in de geschiedenis. Tijdens de voorbereidingen zorgden ze ervoor dat alle spelletjes iets te maken hadden met de Romeinen en de Grieken. “Wij gaan niet echt een toneeltje spelen, dat is niet echt ons ding, maar wij vertellen wel een verhaal. Onze tent zal versierd zijn, we gaan eens liggend eten (zoals de Romeinen) en als knutselactiviteit maken we een echt schild!”, vertelt Jan De Wachter, “Wij hebben ook gevraagd aan de kinderen om Romeinse of Griekse kleren mee te nemen op kamp, dan kunnen ze zich een beetje inkleden.” Ook de leiding heeft aan attributen gedacht en tonen ons een schijnbaar echt Romeins racekarretje (of een decorstuk, gestolen op de set van Ben-Hur).
Het kampvuurmoment als climax van de kampthema’s
Bij de Bevers zal het kampthema ‘Rock’ zijn. De leiding heeft voor elk lid een rocknaam voorzien en is van plan om tijdens het kamp een minifestival op poten te zetten. Veel activiteiten zullen dus overgoten worden met een rock-and-roll-sausje. Al is een voorbereid thema voor die groep al veel minder belangrijk. Groepsleidster Marie Sooghen weet meer: ”Bij de Bevers ligt de focus op zelfstandigheid: ze zullen al zelf eten moeten maken en moeten alleen op tocht. Ook voor de kamphoek doen we beroep op hun kunsten.”. Tijdens de zangstonde moet de groep zelf een liedje maken.
Het kampvuurmoment op de laatste avond is zowat het moment voor alle takken om te tonen waarmee ze bezig waren gedurende het kamp. Alle liedjes van alle takken worden dan aan elkaar voorgesteld. Op hetzelfde moment krijgt elk lid ook een bivakaandenken (in het thema!) mee naar huis.
Na nog enkele fotoshoots nemen we afscheid. Morgen gaan we nog meer naar de Luxemburgse grens. Hoeveel jeugdbewegingen zullen we daar aantreffen? En ook: hoeveel groepen gaan we vinden die met een kampthema werken?”
Piet Huysentruyt-gewijs vragen we ons elke dag af wat we precies geleerd hebben.
‘Ons Gerda’ zal u van antwoord dienen:
- Een thema per tak zorgt er voor dat alle spelletjes ingekleed kunnen worden. Het zorgt ook voor magische momenten op de laatste avond.
- Kamphoeken zijn afgeschermde gebieden op het kampterrein die alleen toegankelijk zijn voor de takken voor wie ze bestemd zijn. De kamphoeken dienen vaak als decor voor de kampthema’s.
- Een week op voorwacht gaan om alles klaar te zetten vooraleer de leden komen, is echt ruim en zorgt voor een heel relaxte sfeer. Het is ook ideaal als teambuilding voor de leidingsploeg.
De Bivakroute: overzicht
- 10/08/2009: De Bivakroute (1) - Scouts Londerzeel
- 11/08/2009: De Bivakroute (2) - Chiro Ommekeer
- 12/08/2009: De Bivakroute (3) - Chiro Dilsen
- 13/08/2009: De Bivakroute (4) - De Oostkantons
- 14/08/2009: De Bivakroute (5) - Scoutinggroep de Stutters Hoensbroek (NL)
(c) 2009 - VER-kijker - Bert Gyssels en Sander Spanhove








Dit wordt een leuke artikelenreeks! Ik kijk al uit naar de volgende afleveringen.
Fijn om te merken hoe elke jeugdbeweging zijn eigen jeugdwerklexicon heeft: een route tussen verschillende kampen een 'bivak'route noemen, verraadt een Chiro-achtergrond bij de reporters :)
Een voorkamp 'voorwacht' noemen, vind ik trouwens ook Chiroiaans klinkend.
Ai. Ontmaskerd.
Op bivak gaan ofte bivakkeren mag dan helemaal niet tot het woordenboek van de gemiddelde scout behoren, meneer Van Dale heeft er helemaal geen problemen mee (hij zat misschien in de chiro :p)
http://www.vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=bivakkeren
En voorkamp vs voorwacht? Geen idee. Google heeft er geen moeite mee om voorwacht ook aan een scouts of KSA te linken. Feit is en blijft dat een voorwacht/kamp altijd super is :-)
Nieuwe reactie inzenden