Soesnaaaaaaaaaaaaaj!!! ('hallo' in het Khmer) Op dinsdagnacht, 4 augustus vertrokken we met 5 vrijwilligers (Victoria, Nadia, Lore, Fabian en ikzelf) voor vrijwilligerswerk naar Siem Riep in Cambodja.  Na een reis van wel 36 uur met bus, vliegtuig en minibus kwamen we uitgeput aan in "The Siem Riep Hostel" voorzien van alle 'luxe'. Zoals je wel merkt kunnen we hier dagelijks gebruik maken van het internet, is er een bar, een tv-kamer, een reuzegroot '4 op een rij'-spel, hangmatten, een massagekamer en zelfs een klein overdekt zwembad!

Deze luxe staat in schril contrast met het dagelijkse leven hier in Cambodja.  Al meteen over de grens kon je het verschil merken tussen Thailand (we vlogen namelijk op Bangkok en reden met een bus de grens over) en Cambodja. De auto's, bussen en pick-ups van Thailand maakten plaats voor zwaar geladen fietsers, tuktuks en karren vol handelswaar voortgetrokken door een fietser en de vele tempels en villa's veranderden al snel in kleine, houten paalwoningen verspreid over de uitgestrekte rijstvelden.

Het aanschouwen van al deze armoede zorgt ervoor dat we nog meer zin krijgen om ons te engageren om de kinderen uit moeilijke gezinssituaties in Anjali-house een leuke tijd te bezorgen.  Wanneer we de volgende dag voor de eerste keer naar Anjali gaan, krijgen we voor het eerst te horen van Sam, de oprichter van Anjali, wat er van ons verwacht wordt. "Momenteel is het ook hier schoolvakantie (start in augustus) en verloopt het allemaal wat losser en vaak ook chaotischer," wordt ons met een zenuwachtig lachje verteld.  Elke vrijwilliger geeft dagelijks een workshop waarin je spelletjes speelt of iets in mekaar knutselt, assisteert bij de Engelse lessen en geeft een 'general studies'-class afgestemd op de onderwerpen die behandeld worden in de Engelse les. Dat wil zeggen dat we een soort van biologie, aardrijkskunde, wiskunde en ook het lezen van een tekst voorzien.  Elke vrijdag is er een toets die je zelf schrijft (!) en elke maandag en donderdag is er voetbal.

Vandaag hebben we dit systeem voor de eerste keer kunnen toepassen en moesten we allemaal onze eerste lesjes geven. Elke vrijwilliger kon voor een bepaald niveau kiezen om de hele maand les aan te geven. Lore en Nadia kozen de kleutertjes, Fabian werkt met de beginners en Victoria en ik geven les aan de halfgevorderden (zij heeft de A-klas die een ietsje hoger niveau hebben).
Het was een enorm leuke dag waarin ik al veel vriendschap ondervonden heb van al de schattige kinderen. Ze maken heel snel lichamelijk contact door handje klap te doen, op je schoot te kruipen of te knuffelen en dat is hartverwarmend. Dany (een meisje uit mijn klasje) zong zelfs een aantal liedjes voor alle vrijwilligers en tijdens de pauzes kregen we spontane massages van de vrouwelijke Khmerteachers die zelf amper 19 a 20 jaar zijn.

We speelden Chinese voetbal en in de les hebben ze zichzelf voorgesteld. Elke les start op dezelfde manier, namelijk het begroeten van de leerkracht en dat gaat als volgt: de kinderen staan in groethouding (handpalmen tegen mekaar gedrukt) en scanderen tegelijk "Goodmooooooorning teacheeeer, how are you todaaaaaay?"  waarop ik dan zeg "I'm fine, and how are you?" en zij dan weer antwoorden "I'm fiiiiiiiiiiiiiiiine". Het is best grappig om te horen hoe alle Cambodjanen hun klinkers heel lang uitrekken. Een ander voorbeeldje: "You want tuktuk? One dollaaaaaaaaaaaar."

Dat is wat me tot nu toe is opgevallen en bijgebleven. Volgende keer lees je zeker meer over eigenaardige gewoontes van de Cambodjanen en leuke gebeurtenissen met de kinderen.
 

Tot blogs!

Tina ( een van de mannelijke Khmerteachers heet ook Tina!)