Acht Jongerenambassadeurs voor het Klimaat reisden op 11 december met de tweede klimaattrein af naar Kopenhagen, waar ze hun stem lieten horen tijdens de grote betoging op zaterdag 12 december. In vier afleveringen lees je hier alles over hun belevenissen tijdens hun verblijf op COP15.

Vandaag: Buitenlandse jongeren.

De acht Jongerenambassadeurs waren natuurlijk niet de enige jongeren in Kopenhagen. Tienduizenden  andere jongeren waren ook naar Kopenhagen afgezakt om hun stem te laten horen en luid duidelijk te maken dat hún toekomst op het spel staat. Op zondag ging Jeugdwerknet op stap in de stad om buitenlandse jongeren te vragen waarom zij het belangrijk vonden in Kopenhagen te zijn.

Røsle Dyre, Jens Siim Jørgensen en vrienden (Denemarken)

We treffen de negen vrienden al in het Centraal Station van Kopenhagen, waar ze wachten op  de trein die hen weer naar Jutland, in het hoge Noorden, moet brengen. Daar verblijven ze op een soort socialistisch internaat, en dat verklaart meteen hun aanwezigheid in Kopenhagen. “De meeste andere Deense jongeren zijn niet geïnteresseerd in alles wat rond hen gebeurt”, zegt Røsle. “Ze leven in hun eigen, veilige cocon waar bedreigingen van buitenaf niet bestaan, en vrienden en familie houden die cocon in stand.” Jens: “Op onze school zien wij wél wat er allemaal scheelt aan ons systeem: zoals de verborgen armoede in ons eigen land of hoe niemand iets lijkt te doen aan de klimaatopwarming. En daarom kwamen we gisteren betogen, en we zijn zeker van plan dat nog meer te doen.”

Elin, Martha en Bamidale (Noorwegen)

De drie vriendinnen maken deel uit van een grotere Noorse delegatie (1.200 man sterk) die op zondagvoormiddag op het Rådhuspladsen, waar later die dag Desmond Tutu de activisten nog zal toespreken, protesteert. Zij hebben de oversteek naar Denemarken gewaagd omdat ze het belangrijk vinden de wereld te wijzen op de veranderingen die de klimaatopwarming teweegbrengt. Elin: “Wij zien die veranderingen in onze eigen achtertuin: elk jaar valt er minder sneeuw.” Voor Martha is dat een belangrijk signaal van de natuur. “En wij willen nu, op onze beurt, een signaal geven aan iedereen die over onze toekomst beslist dat het zo niet verder kan.”

Julius “Juliani” Ooko, Isiaiah Kipyegon, Victor Mugambi (Kenia)

Deze drie Bekende Kenianen hebben er in hun thuisland een tournee van een jaar opzitten. Op die optredens proberen ze informatie over de klimaatopwarming te verspreiden. “Het ligt niet voor de hand om de gemiddelde Keniaan te informeren over, bijvoorbeeld, het klimaat”, zegt Juliani. “Ze zien misschien wel de gevolgen, zoals schaarste en de oorlogen die daaruit volgen, maar kunnen die niet verbinden aan de oorzaken. En dat is wat wij wel proberen, op de optredens.” Victor vindt dat maar normaal. “We hebben voor veel Kenianen een voorbeeldfunctie, en we gebruiken die maar al te graag als een kracht. Zo hebben we al een aantal geweldig succesvolle boomplantacties kunnen organiseren, en voor 2010 hebben we nog grotere plannen. En zo dragen we ook vanuit Afrika kleine steentjes bij tot de strijd tegen de klimaatopwarming.”