Ik geniet altijd van het reizen. Het wachten in treinstations en luchthavens, de korte ontmoetingen met vreemden, de vele talen, het ‘samen op weg’ gevoel, …, en altijd een verlangen naar het onverwachte dat eigen is aan reizen. Meteen tekenend voor discussies onder jongeren op de CSD. Uiteraard willen jongeren mobiel zijn en de wereld rond kunnen reizen. We willen echter ook dat dit op een duurzame manier gebeurt. Dit is één van de moeilijke evenwichten die op deze CSD gezocht wordt.

Samen met de franstalige en duitstalige jongerenvertegenwoordiger huur ik een gezellig appartementje in Manhattan niet ver van de VN. Het uurverschil zit duidelijk in mijn kleren. Rond 4u (10u bij jullie) loop ik hier al klaarwakker rond. Boeiend is New York alleszins. Een half uur nadat ik Times Square passeerde waren plots allerlei brandweersirenes te horen en bleek ik net een bomauto gepasseerd te hebben.  De dag erna passeer ik aan de ingang van de VN een batterij cameraploegen die Ahmadinejad staan op te wachten. Nogal surreëel.

Aan deze CSD ging heel wat voorbereiding vooraf. Met de Europese jongerenvertegenwoordigers verzamelden we enkele weken geleden in Berlijn om gezamenlijke Europese standpunten te bepalen over de verschillende thema’s die op de CSD behandeld worden. Ik werd er aangesteld om de Europese standpunten rond ‘mijnbouw’ en ‘duurzame consumptie- en productiepatronen’ verder uit te werken. Met die standpunten trokken we zondag naar de Youth Blast. Dit is een bijeenkomst van alle jongeren die op de CSD aanwezig zijn. Jongeren uit alle hoeken van de wereld zijn komen opdagen. Opnieuw werd geprobeerd gezamenlijke lobbypunten te definiëren en om praktische afspraken te maken over de manier waarop we ons tijdens de CSD zullen organiseren en welke lobbystrategie we zullen volgen. Na wat discussie werden verschillen punten geformuleerd waarover consensus gevonden werd.  De standpunten die we met de Europese jongeren voorbereid hadden werden grotendeels in de standpunten van de youth caucus (benaming van de ‘major group’ jongeren in de CSD) opgenomen. Naast het opvolgen van de thematische discussies  over mijnbouw en duurzame consumptie en productie-patronen, zal ik tijdens de CSD ook het lobbywerk van Europese delegaties proberen te coördineren.

Aan vergaderingen is er alleszins geen gebrek. Een normale dag voor een jongerenvertegenwoordiger in de CSD ziet er ongeveer als volgt uit. Om 8u is er de bijeenkomst van de Belgische delegatie en is er ook een youth caucus met alle jongeren op de CSD.  Tussen 9 en 10u is er tijd om onze statements voor te bereiden en om het lobbywerk te organiseren. Vanaf 10u tot rond 18u zijn er de vergaderingen van de CSD in de verschillende conferentiezalen. Tussendoor worden allerlei ‘side events’ georganiseerd waar het ook belangrijk is dat we als jongeren feedback kunnen geven op de verschillende thema’s. Om 18u30 komen de Europese jongeren samen voor hun coördinatievergadering. Daarnaast moeten ook nog andere vergaderingen voorbereid worden en proberen we zoveel mogelijk onze standpunten op allerlei manieren te communiceren. Zo heb ik een artikel kunnen schrijven over de standpunten van Europese jongeren over duurzame consumptie- en productiepatronen dat gepubliceerd werd in de krant die dagelijks op de CSD aan de delegatieleden uitgedeeld wordt.

Drukke dagen dus.