De mediawereld in Kaapstad verschilt nogal wat van het landschap waarmee we in ons Belgenlandje worden verwend. Niet alleen is alles uiterst commercieel ingesteld, de evolutie die het Belgische medialandschap al heeft doorgemaakt moet hier nog doorbreken. De Vlaamse radiozenders hebben een afgemeten identiteit ontwikkeld: Studio Brussel is dé jongerenzender bij uitstek, Radio 1 houdt je op de hoogte van de actualiteit, JoeFM brengt je de rockklassiekers gehuld in een commercieel jasje waarbij MNM en Q-Music  een mix van hedendaagse popmuziek met dat extra dansbaar tintje brengen. In Kaapstad staat de echte identiteitsontwikkeling van dit ultieme medium nog in z’n kinderschoenen.

Quasi alle zenders vissen in dezelfde vijver. De identiteit die een zender zich van in het begin heeft aangemeten botst soms frontaal met de uitstraling en de uitwerking van het medium in de echte wereld. Dat de radiowereld leeft bewijzen de nieuwste cijfers nog maar eens. De luistertrend zit zwaar in de lift. Nooit hebben meer bewoners van de regenboognatie naar de radio geluisterd.  De relatie die de Capetonians hebben met hun radio is te vergelijken met een solide huwelijk. Geen wonder dat de oorlog tussen de verschillende zwaargewichten op het scherpst van de schede uitgevochten wordt. Het resultaat van dit alles is een gigantische volksverhuizing. De doorgewinterde luisteraars zijn opzoek naar een bastion dat hun dagelijkse honger naar de juiste radiomix stilt. Of ze in de nabije toekomst een nieuwe thuishaven zullen vinden is echter nog maar de vraag.

De commerciële druk op de zenders is zo groot dat er nauwelijks tijd overblijft om muziek te draaien. Elke dag wordt er wel uitgezonden van op locatie. Die locaties variëren van een autohandel tot een of andere discotheek of een jazzclub. Het doel van die uitzendingen: mensen naar de locaties lokken en veel geld binnenhalen. De kwaliteit van het radio maken gaat er dan wel niet perse aan ten onder maar de druk op de presentatoren neemt echter zienderogen toe. Het is geen sinecure om dagelijks een kwalitatief sterke show af te leveren als je om de tien minuten je hele doen moet onderbreken om een nieuwe powerspot voor pakweg KFC of Jeep op je luisteraars los te laten. Het lachwekkende van dit hele verhaal is dan ook dat je dikwijls rechtstreeks aan het concurreren bent met de andere zenders. Het gebeurt dan ook regelmatig dat twee concurrerende zenders recht over elkaar staan uit te zenden op een of ander festival. Waarom zou een zender in zee gaan met een evenement dat al een radiopartner heeft? Waarom niet meer differentiëren en investeren in meer eigenwaarde en unieke events? Hoewel de radiowereld bloeit blijft er veel werk aan de winkel. De zoektocht naar stabiliteit moet dieper uitgewerkt worden. De jacht op eigenwaarde en onafhankelijkheid moet dringend naar een hoger niveau gebracht worden. Anders zijn er binnenkort slechts 3 nummers per radio-uur te horen terwijl de honger naar zomerse muziekjes des te groter wordt.